Ευρωεκλογές εν όψει..

Κι ενώ το μίζερο πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα συνεχίζεται, με τα σκάνδαλα και τις μίζες να επικρατούν, τραβάμε ολοταχώς τουλάχιστον για Ευρωεκλογές. Και λέω τουλάχιστον γιατί δεν ξέρεις ποτέ πότε ο κουρασμένος μας πρωθυπουργός θ’ αποφασίσει να ξεκουράσει το ταλαιπωρημένο του κορμί..
Όπως ήταν αναμενόμενο τα γκάλοπ και οι δημοσκοπήσεις έχουν την τιμητική τους αυτήν την περίοδο με τα αποτελέσματα ωστόσο να αναδεικνύουν ως τον μεγαλύτερο νικητή.. την αποχή. Κι ενώ το 1974, μόλις 35 χρόνια πίσω, χιλιάδες άνθρωποι έδιναν τη ζωή τους κυριολεκτικά για να έχουμε το δικαίωμα να αποφασίζουμε εμείς για το μέλλον το δικό μας και της χώρας μας σήμερα στην δημοκρατική Ελλάδα εμείς οι ίδιοι χαρίζουμε σε κάποιους τις μοίρες μας και μένουμε ξαπλωμένοι στον καναπέ μας βρίζοντας τις τηλεοράσεις μας. Βρίζοντας εκείνους που εμείς επιτρέψαμε να μπουν στη Βουλή ξανά και ξανά. Έχουμε μάθει πια, έχουμε συνηθίσει, κι έχουμε βολευτεί στο να μεταθέτουμε τις ευθύνες μας πάντα στους άλλους. Όχι οι πολιτικοί μας δεν είναι αθώες περιστέρες που άδικα τα αδηφάγα Μ.Μ.Ε τους κατηγορούν και τους κατασπαράζουν αλλά ισάξιες ευθύνες έχουμε κι εμείς οι πολίτες, οι ψηφοφόροι. Εκλέγουμε εκείνους που μας βολεύουν σε μια θεσούλα στο Δημόσιο, που μας σβήνουν μία κλήση της δημοτικής αστυνομίας. Τους ανθρώπους δηλαδή που μας αποδεικνύουν εξαρχής ότι ξεπουλιούνται για μια ψήφο σ’ αυτούς τους ανθρώπους δίνουμε ψήφο εμπιστοσύνης.
Κι αν τους εκπροσώπους μας στη βουλή τους εκλέγουμε με γνώμονα το προσωπικό μας συμφέρον αναρωτιέμαι πως θα ψηφίσουμε για την σύνθεση της Ευρωβουλής και αν θα ψηφίσουμε γενικότερα. Ένας θεσμός που η πλειοψηφία των πολιτών δεν ξέρει ούτε τη λειτουργία του, ούτε και τους σκοπούς τους. Και πάλι έχουμε βολευτεί στην ιδέα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελείται από μια ομάδα γραφειοκρατών που μας επιβάλλουν πρόστιμα αλλά ενίοτε τη βλέπουμε και σαν μια πηγή εσόδων. Κατά πως μας βολεύει δηλαδή.
Θέλω να αποδώσω την ευθύνη για τις απόψεις μας στην ελλιπή ή διαστρεβλωμένη - ασκόπως ή επί σκοπώ- ενημέρωση. Θέλω να πιστεύω πως η γενιά μας θα κάνει την υπέρβαση και θα αντιδράσει παίρνοντας εκείνη τον έλεγχο. Συμμετέχοντας και αποφασίζοντας εκείνη για τους εκπροσώπους μας για το ρου της πολιτικής ιστορίας. Μια γενιά πιο μορφωμένη, με περισσότερα υλικά αγαθά αλλά χωρίς ευκαιρίες, χωρίς προοπτικές, μ’ ένα πολιτικό κερδοσκοπικό παιχνίδι τόσα χρόνια να παίζεται σε βάρος της. Ενόψει των ευρωεκλογών λοιπόν φοιτητές Επικοινωνίας από το πανεπιστήμιο του Leeds της Αγγλίας έστησαν, σκηνοθέτησαν και κυκλοφόρησαν μία ταινία – ντοκιμαντέρ μικρού μήκους με τον τίτλο “Do it like a European?”. Σκοπός η ενημέρωση για την Ευρωπαϊκή ένωση και η προτροπή για συμμετοχή των νέων στις επικείμενες εκλογές. Μία πολύ ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία από νέους που μ’ έναν καινοτόμο τρόπο προσπαθούν να μοιραστούν τις ιδέες τους με άλλους νέους ευρωπαίους πολίτες. Η ερωτική πλοκή, οι γνώριμοι χαρακτήρες στην Ευρώπη του σήμερα όπως τη βιώνουμε σε βάζουν στη θέση του πρωταγωνιστή και όχι του θεατή. Οι ευκαιρίες που ψάχνει η γενιά μας δημιουργούνται όταν εμείς τις απαιτήσουμε. Μέσα από δράσεις που μπορεί να έχουν αποτέλεσμα, που θα μας βάλουν σε θέση ισάξιου συνομιλητή και εκεί είναι που θα κερδίσουμε το παιχνίδι γιατί υπερέχουμε.. μπορούμε ακόμη και κάνουμε όνειρα.

Παρακολουθείστε το docudrama εδώ
ή επισκεφτείτε το neolaia.gr