Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ευρωπαϊκή ένωση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ευρωπαϊκή ένωση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009

1η Δεκεμβρίου 2009: ιστορική μέρα για την Ε.Ε. Οι ευρωπαίοι πολίτες παραμένουν απόντες.

Η αυριανή μέρα 1η Δεκεμβρίου 2009 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μία ιστορική μέρα για την Ευρωπαϊκή Ένωση αφού τίθεται σε ισχύ η περιβόητη συνθήκη της Λισαβόνας. Μέσω αυτής της συνθήκης επιτυγχάνεται ή τουλάχιστον ενισχύεται η πολιτική ενοποίηση των κρατών μελών της Ε.Ε με την απόκτηση νομικής προσωπικότητας της Ένωσης, την καθιέρωση ενός μόνιμου πρόεδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου –τον πρωθυπουργό του Βελγίου, Χέρμαν Βαν Ρομπουί, και ενός εκπροσώπου για τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας – την Βρετανίδα Κάθριν Άστον.
Ωστόσο, ενώ για τα τα κακώς κείμενα στους τομείς κυρίως της οικονομίας και οικονομικών καθώς και της ασφάλειας ρίχνουμε το βάρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση η αντίστοιχη πληροφόρηση των πολιτών για τις διεργασίες και την παρέμβαση των κρατών μελών σε σχετικές αποφάσεις είναι ελλιπής έως ανεπαρκής. Τα εθνικά Μ.Μ.Ε σιωπούν ή είναι εμφανώς προβοκατόρικα και η ενημέρωση από τον διαδικτυακό Τύπο της Ε.Ε - http://europa.eu/ - δεν είναι διευρυμένη καθώς λίγοι είναι οι πολίτες που θα σπεύσουν για την άμεση ενημέρωσή τους αλλά και στις περισσότερες περιπτώσεις οφείλουν να είναι άριστοι χρήστες της αγγλικής γλώσσας καθώς τα περισσότερα κείμενα δεν είναι μεταφρασμένα στα ελληνικά.
Περνάμε ίσως σε μια νέα εποχή της Ε.Ε σ’ ότι αφορά τη δομή της με τους πολίτες για ακόμη μία φορά να είναι απόντες. Το δημοκρατικό και επικοινωνιακό κενό παραμένει και το ερώτημα για το τι μπορεί να αλλάξει υπό αυτά τα δεδομένα ενισχύεται ακόμη περισσότερο. όσο οι πολίτες παραμένουν στην άγνοια τόσο η καχυποψία για τις αποφάσεις που λαμβάνονται σε Ευρωπαϊκό επίπεδο θα ενισχύονται. Όποια συνθήκη και αν ψηφιστεί, όποιες αλλαγές και αν γίνουν στο υπάρχον σύστημα τα θεμέλιά του θα τρίζουν γιατί οι πολίτες απλά δε έχουν πληροφόρηση, δεν μπορούν να έχουν λόγο και συμπερασματικά δεν συμμετέχουν.

Παρασκευή 29 Μαΐου 2009

Ευρωεκλογές 2009.. ο λόγος στους πολίτες



Η δύναμη των blogs είναι ακριβώς η αμεσότητα και η διάδραση που τα χαρακτηρίζει. Το deb8 διοργανώνει ένα διαφορετικό, διαδικτυακό debate εν όψει των Ευρωεκλογών της 7ης Ιουνίου.
Εκπρόσωποι από τα ψηφοδέλτια των επικρατέστερων κομμάτων θα έχουν την ευκαιρία να απαντήσουν σε ερωτήματα που θα θέσουν και θα ιεραρχήσουν οι ίδιοι οι πολίτες.
To “debate των πολιτών”, όπως αποκαλείται από τους διοργανωτές, με τους "πολίτες επικεφαλής" θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 3 Ιουνίου και ώρα 14.00 εώς 16.00.
Τη live διαδικασία επιλέχθηκε να συντονίσει η κα Μπέττυ Τσακαρέστου, καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου και όχι κάποιος δημοσιογράφος από τα παραδοσιακά μέσα καθώς σκοπός είναι τη διεξαγωγή της συζήτησης να αναλάβουν κυρίως οιπολίτες.
Το πρώτο διαδικτυακό debate αποτελεί μια πρωτοβουλία που αποδεικνύει ότι οι πολίτες μπορούν να μπουν στο πρώτο πλάνο της προεκλογικής διαδικασίας διεκδικώντας και επιτυγχάνοντας έναν ειλικρινή και γόνιμο διάλογο μακρυά από τα "παπαγαλάκια" της πολιτικής επικοινωνιακής προπαγάνδας. Όταν αντί της γκρίνιας και της μιζέριας παίρνουμε δράση και συμμετέχουμε στην πολιτική ζωή του τόπου τότε υπάρχει κι ενισχύεται η ελπίδα για πραγματική κοινωνική αλλαγή.
Ειλικρινά θέλω να συγχαρώ τους διοργανωτές αυτού του debate και όλους όσους βοήθησαν σ' αυτήν την τεράστια προσπάθεια αποδεικνύοντας με τον καλύτερο τρόπο ότι τα blogs μπορούν να κάνουν την ανατροπή και οι πολίτες μπορούν να βρουν διαφορετικούς τρόπους αντίδρασης σε όποιας μορφής κατεστημένο και να πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους.
Περισσότερες και αναλυτικές πληροφορίες σε σχέση με το “debate των πολιτών” μπορείτε να βρείτε εδώ.

Τρίτη 26 Μαΐου 2009

Μην πας να ψηφίσεις.. άραξε στην παραλία!

Ποιος ο λόγος να σηκώνεσαι Κυριακή πρωί μέσα στη ζέστη και εν μέσω τριημέρου για να πας να ψηφίσεις; Χαζομάρες.. έτσι κι αλλιώς μια απρόσωπη Ε.Ε αποφασίζει για μας. Ποιο το νόημα να ψηφίσεις; Όλοι τα ίδια είναι.. όλοι τα ίδια τάζουν! Όλοι ψεύτες που θέλουν πάλι να φάνε σε βάρος μας και να μην πληρώσουν ποτέ τίποτα για ακόμη μια φορά. Γιατί να πας να ψηφίσεις; Συσχετισμός δυνάμεων. Τα μεγάλα κόμματα θα έχουν και πάλι την πλειοψηφία και από τα μικρά όποιο επιβιώσει. Και τι έγινε; Θα αλλάξει τίποτα; Μην πας να ψηφίσεις. Όλοι σε κοροϊδεύουν. Για ποια Δημοκρατία μιλάμε; Μην ψηφίσεις, με την αποχή δείξε τη δυσαρέσκειά σου! Φασκέλωσέ τους! Μην ψηφίσεις. Άραξε στην παραλία και άσε τους άλλους να αποφασίσουν για σένα.. μην ψηφίσεις!
Μην γκρινιάξεις όμως την επόμενη μέρα που θα μας εκπροσωπούν τα λαμόγια.. μην γκρινιάξεις που δε θα υπάρχει πλουραλισμός απόψεων στην Ευρωβουλή.. μην γκρινιάξεις που το πτυχίο σου δε θα έχει καμία ισχύ.. μην γκρινιάξεις που η οικονομία μας θα κατρακυλάει όλο και πιο χαμηλά.. μην γκρινιάξεις που ο βασικός μισθός πτυχιούχου πανεπιστημίου δε θα ξεπερνάει τα 700€.. μην γκρινιάξεις που η ανεργία θα καλπάζει.. μην γκρινιάξεις που οι κοινωνικές ανισότητες όλο και θα αυξάνονται.. μην γκρινιάξεις που όλοι μας θα είμαστε φακελωμένοι και τα προσωπικά μας δεδομένα θα διακινούνται ανεξέλεγκτα.. μην γκρινιάξεις που το περιβάλλον θα συνεχίσει να καταστρέφεται χωρίς καμία πολιτική υπέρ της προστασίας του.. μην γκρινιάξεις που θα μείνεις στην ίδια μιζέρια..
εσύ τους άφησες να αποφασίσουν για σένα.. οι λίγοι να αποφασίζουν για τους πολλούς.. εσύ έχασες το δικαίωμα να τους κρίνεις γιατί κι εσύ κατακριτέος είσαι.. αυτό ήθελαν να καταφέρουν.. να σε βγάλουν από το παιγνίδι και το πέτυχαν.. με την αποχή τους έδωσες απλά ακόμη μεγαλύτερη δύναμη.. σε σενα πάλι δεν έμεινε ούτε το μαύρισμα που απέκτησες αραχτός στην παραλία..

http://www.youtube.com/watch?v=5firJLxPs3E

Το παρόν κείμενο δημοσιευτηκε στο tvxs.gr/blog/

Κυριακή 17 Μαΐου 2009

Ημέρα της Ευρώπης.. πέρασε απλά απαρατήρητη.

9 Μαΐου 1950. Δεν ξέρω πόσοι Έλληνες θα απαντούσαν ότι γνωρίζουν κάτι για τη συγκεκριμένη ημερομηνία αν κάναμε σχετικό γκάλοπ, ωστόσο σε λιγότερο από ένα μήνα θα κληθούμε να ψηφίσουμε ως Ευρωπαίοι πολίτες για να ορίσουμε τη σύνθεση το Ευρωκοινοβουλίου. Γνωρίζουμε όμως τίποτα σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση; Πότε και γιατί δημιουργήθηκε, τι σκοπούς στοχεύει να εξυπηρετήσει, ποια είναι τα όργανα λειτουργίας της και πως αυτά οργανώνονται. Γνωρίζουμε ποια γεγονότα στάθηκαν εφαλτήριο για τη γέννηση ενός μεγαλόπνοου και ελπιδοφόρου για τα παγκόσμια τεκταινόμενα οργανισμού;
Η 9η Μαΐου είναι η ημέρα της Ευρώπης αλλά στην Ελλάδα αποτελεί ένα θέμα που απλά δεν «πουλάει». Οι όποιες εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν δεν απέσπασαν τα φώτα της δημοσιότητας. Για την Ευρωπαϊκή Ένωση ακούμε στα Μ.Μ.Ε είτε κάθε φορά που η χώρα μας καταδικάζεται γιατί δεν ακολουθεί κάποια κοινοτική οδηγία ή κάθε φορά που παίρνουμε κάποια κονδύλια. Πως φτάνουμε μέχρι εκεί ούτε λόγος. Οι ευρωβουλευτές δεν έχουν βήμα λόγου και διαλόγου, ενώ ο πολίτης προσλαμβάνει την Ε.Ε ως μια τεχνοκρατική μηχανή που απλά επιβάλλει νόμους. Ως έναν οργανισμό που προσπαθούμε να ξεγελάσουμε με τη γνωστή νοοτροπία του κουτοπόνηρου Έλληνα προκειμένου να πάρουμε περισσότερα λεφτά και να βρίσκουμε «παραθυράκια» για να υλοποιούμε τις νομοθετικές αποφάσεις κατά πως μας συμφέρει. Όπως πάντα θεωρούμε ότι έχουμε μόνο δικαιώματα και ποτέ υποχρεώσεις γιατί στα ομαδικά παιχνίδια ο Έλληνας δεν τα πάει καλά. Κοντόφθαλμες επιλογές και πρόσκαιρο συμφέρον. Δε γνωρίζουμε τίποτα για τους εταίρους της Ε.Ε.
Οι ευρωεκλογές ειδικά αυτήν τη χρονιά αποπειράται να λάβουν χαρακτήρα δημοψηφίσματος για να καταδικαστεί η πολιτική της σημερινής κυβέρνησης που εφαρμόζεται στην Ελλάδα. Παράδοξο. Την ίδια στιγμή τα δύο μεγαλύτερα εθνικά κόμματα Ν.Δ και ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι τα μόνα σε ολόκληρη την Ε.Ε που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει τα ψηφοδέλτιά τους. Συνεχίζουμε να πολώνουμε το κλίμα προκειμένου να υπάρξει μεγαλύτερη συμμετοχή όχι ως αυτοσκοπός για την εφαρμογή της Δημοκρατίας αλλά για την επίτευξη της επικοινωνιακής υπεροχής και του ψηφοθηρικού συμφέροντος εν όψει εθνικών εκλογών. Ποια είναι τα οράματα του κάθε κόμματος για την Ε.Ε; Ποια πολιτική θα επιδιώξει να ακολουθήσει σε ένα πιο σύνθετο πολιτικό σκηνικό; Η απόλυτη σιωπή. Για ακόμη μία φορά κοιτάμε μόνο την αυλή μας. Μέχρι εκεί φτάνουμε. Το ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται στις Βρυξέλλες επηρεάζουν περισσότερο την καθημερινή μας ζωή και το μέλλον της χώρας μας απ’ ό,τι οι αποφάσεις των εγχώριων υπουργείων είναι γεγονός που απλά αρνούμαστε να δεχτούμε. Δεν πιστεύω ότι θα παθιαστούμε ποτέ με την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν είναι αυτός ο σκοπός άλλωστε. Είναι πολύ δημοκρατικές και πολιτισμένες πολιτικές διαδικασίες για να χωρέσουν προς το παρόν στην κουλτούρα μας. Ωστόσο, κυρίως οι νέες γενιές βιώνουν ήδη την Ε.Ε ως μία καινούργια, μεγαλύτερη αγορά ευκαιριών τόσο στο πεδίο της εργασίας όσο και της Παιδείας, σίγουρα πιο ανταγωνιστική αλλά με μεγαλύτερες προοπτικές και αξιοκρατικές διαδικασίες. Η δημοσιότητα όμως σχετικών προγραμμάτων και δράσεων, η ενημέρωση των άμεσα ενδιαφερόμενων είναι απόλυτα ελλιπής.
Δυστυχώς η Ελλάδα δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση συντριπτικής αποχής από τις Ευρωεκλογές. Ο μέσος όρος συμμετοχής μειώνεται σε κάθε εκλογική διαδικασία. Από 63% το 1979 κατρακύλησε στο 46% το 2004. Την ίδια ώρα ωστόσο οι αρμοδιότητες του ευρωκοινοβουλίου αυξάνονται συνεχώς, και θα αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη ισχύ από την επόμενη χρονιά που θα τεθεί σε εφαρμογή η συνθήκη της Λισαβόνας. Οι βουλευτές του ευρωκοινοβουλίου έχουν πλέον την ίδια βαρύτητα με τα κράτη μέλη στη λήψη των αποφάσεων της ΕΕ, ίσως μάλιστα η συμμετοχή τους στις συγκεκριμένες διαδικασίες να είναι περισσότερο καθοριστικές. Το μεγαλύτερο ποσοστό των νόμων που αφορούν στην καθημερινότητά μας διαμορφώνονται και θεσπίζονται από τους ευρωβουλευτές και τους υπουργούς σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Είτε είσαι υπέρ είτε κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορείς να αψηφήσεις το γεγονός ότι έχεις και το δικαίωμα και την δύναμη να καθορίσεις το μέλλον της και την ροπή της. Μπορείς να διαμορφώσεις την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης αρκεί να μην αφήσεις την μειοψηφία να αποφασίσει για σένα. Ακόμη κι αν καταδικάζεις τις πολιτικές της Ε.Ε μόνο ένας τρόπος υπάρχει να ακουστείς. Να συμμετέχεις στις εκλογικές διαδικασίες. Η αλλαγή που θέλεις για το μέλλον σου είναι προσωπικό στοίχημα και η μετατόπιση ευθυνών είναι ανευθυνότητα. Στο σημερινό παγκόσμιο πολιτικοοικονομικό σκηνικό δεν έχουμε το δικαίωμα να μένουμε απαθείς.
Δείτε μια πιο συνοπτική εκδοχή στο tvxs.gr