Ας γυρίσω λοιπόν στον αναστοχασμό μου..

Πρόσεξα την ημερομηνία στην τελευταία μου ανάρτηση και συνειδητοποίησα πόσο καιρό έχω να ασχοληθω με το blog. Αναλογίστηκα γιατί όλο αυτό το διάστημα δεν έχω γράψει.. ναι η έλλειψη χρόνου είναι μια δικαιολογία..  υπαρκτή και βάσιμη αλλά.. δικαιολογία.
Και με ποιο αντικείμενο να ασχοληθώ?Με τη νέα κάρτα του πολίτη και το surveillance society.. αυτά αποτελούν επιστημονικά ενδιαφέροντα και κάθε μου λέξη θα έπρεπε να είναι ιδιαιτέρως προσεγμένη, θα ήταν σαν να γράφω ακαδημαϊκό άρθρο και αυτό όντως θέλει χρόνο.. να γράψω για την ανεργία, την οικονομία, την κατάσταση στη Λιβύη.. δεν αντέχω άλλη μαυρίλα.. τα ακούμε, τα βλέπουμε, τα συζητάμε καθημερινά, τα αναλύουμε.. άλλη μια ανάλυση λοιπόν.. ούτε μ' αυτά λοιπόν θέλω να καταπιαστώ.. να ασχοληθώ με ό,τι βλεπω στην τηλεόραση.. τα καινούργια ριάλιτυ προγράμματα, τη Eurovision, τον συντοπίτη νικητή του Big Brother, τα Όσκαρς?.. δε μου κάνει καμία αίσθηση επί της παρούσης να γίνω τηλεκριτικός..
Έχασα το ενδιαφέρον μου για τα πάντα? Μα δε θα πω κάτι καινούργιο ακόμη κι αν γράψω.. ναι θα μου πεις θα δώσεις τη δική σου οπτική.. τη δίνω μέσα από σχόλια που αφήνω σε άλλα μπλογκς και social networks..
Ας γυρίσω λοιπόν στον αναστοχασμό μου.. νομίζω ότι επί της παρούσης καλό θα ήταν να ακούμε, να βλέπουμε, να παρατηρούμε, να κρίνουμε, να φιλτράρουμε και να σκεφτόμαστε.. αλλά κυρίως να δρούμε..μέσα σε όλη αυτή τη μιζέρια έχουν ξεπηδήσει πολλές έξυπνες και ελπιδοφόρες κινήσεις από ανθρώπους που δεν είναι κολλημένοι κομματικά, που απλά μοιράζονται κοινούς προβληματισμούς και αγωνίες και δημιουργούν.. να γι αυτό θα γράψω στην επόμενη ανάρτησή μου.. για την ελπίδα.. για το μέλλον.. για ανθρώπους που συνεχίζουν να δημιουργούν.. 

Is the medium the message?

Η περίφημη εξίσωση του γνωστού φιλοσόφου Marshall McLuhan «το μέσο είναι το μήνυμα» σήμερα περισσότερο από ποτέ μας γεννά σκέψεις και ερωτηματικά για την ίδια μας την ύπαρξη..
Μπορεί κανείς από σας, ναι εσάς ιδίως τους bloggers, να σκεφτεί τον εαυτό του χωρίς ίντερνετ, χωρίς τον υπολογιστή του; Την ξέρω την απάντηση, την ίδια μάλλον έχουμε όλοι μας. Δε θα κρίνω ως θετικό ή αρνητικό το γεγονός. Το σπουδαιολογώ μεμονωμένα ως τέτοιο. Ένα μέσο έχει επιβάλλει νέους όρους στην επικοινωνία, στην ενημέρωση και τείνει να επαναπροσδιορίσει μεγαλύτερες και πιο σημαντικές έννοιες ίσως, όπως αυτές της ελευθερίας έκφρασης, της συμμετοχής και της Δημοκρατίας.
Ο McLuhan ισχυριζόταν ότι τα μέσα είναι προεκτάσεις του ανθρώπου. Τα παπούτσια είναι προέκταση του ποδιού μας, τα ρούχα προέκταση της σάρκας μας. Φανταστείτε πόσο διαφορετική ήταν η κοινωνία πριν την έλευση των αυτοκινήτων, από τη δομή της, μέχρι και την αντίληψή μας περί του κόσμου.
Ο άνθρωπος και κατ’ επέκταση η κοινωνία, διαμορφώνονται με την είσοδο νέων μέσων και όχι απαραίτητα επικοινωνίας, γι’ αυτό και ο καναδός φιλόσοφος υιοθέτησε το λογοπαίγνιο “massage” αντί για “message” στον τίτλο του ομότιτλου βιβλίου του “the Medium is the message”.
Πόσο άλλαξε η δομή της κοινωνίας μας με την ευρεία χρήση της τηλεόρασης; Τώρα πια δεν καθόμαστε ο ένας απέναντι στον άλλο να συζητάμε αλλά όλοι μαζί απέναντι από την τηλεόραση να παρακολουθούμε αποχαυνωμένοι ότι μας σερβίρουν οι διαφημιστές. Γιατί φυσικά και τα προγράμματα καθορίζονται βάσει του αγοραστικού ενδιαφέροντος που θέλουν να δημιουργήσουν οι διαφημιστικές εταιρείες.
Και την κυβέρνηση τι νομίζετε την πείραξε και θέλει να επιβάλλει αυστηρούς νόμους περί των blogs? Δεν την αφορά τι γράφεται την αφορά ότι αυτό το μέσο μπορεί να διαμορφώσει απόψεις, καταστάσεις, κοινωνίες!
Είναι το μήνυμα από μόνο του ένα μέσο; Το μέσο σηματοδοτεί την εξέλιξη, την αλλαγή. Καθορίζει την εποχή. Όταν λαμβάνεις ένα μέιλ, ένα μήνυμα στο κινητό πέρα από το περιεχόμενο του.. και μόνο ότι επικοινωνούμε μέσω αυτού είναι ένα μήνυμα για την αλλαγή η οποία έχει επέλθει σε μας, στη δομή της κοινωνίας, στην αντίληψη που έχουμε για το χωροχρόνο και τον κόσμο.
Ο McLuhan αναφέρει ότι ζούμε σ’ ένα global village πια. Φαντάσου να ζούσε σήμερα. Ξέρουμε το γεγονός την ίδια ώρα που λαμβάνει χώρα, όπου κι αν συντελείται ανά τον κόσμο. Με τις web cameras μπορούμε να βλέπουμε τους φίλους μας όπου κι αν είναι. Μπορούμε να γνωρίζουμε τα παγκόσμια δρώμενα και την ίδια ώρα με την κοινωνική ζύμωση μπορούμε και να δράσουμε.
Το μέσο είναι το ίδιο ένα μήνυμα, το ζήτημα είναι πως το αποδεχόμαστε, πως το φιλτράρουμε και πως το μεταφράζουμε!